सकाळी उन्ह डोक्यावर आली तशी महाद्याला जाग आली.
कोणीतरी त्याला हलवत होते..
"महाद्या, ए महाद्या, उठं"
त्यान डोळं किलकिलं करुन इकडंतिकडं बघितलं तसा त्याला गण्या दिसला.
अंगणातच जमिनीवर महाद्या पडलेला होता म्हणजे रातच्याला झहीराबीच्या गुत्त्यावर बैठक झाली आहे हे गण्याने ओळखले.
"काय र गण्या, आज सकाळ सकाळ आलास, तुझ्या दादाकडे काय काम न्हाय राहिल का?" महाद्या पांघरुण बाजुला करत म्हणाला.
"मला काय तुझ त्वांड बघायची हौस हाय व्हय! दादांचच काम घेउन आलोय, दादानी पैकं धाडलं हायत", गण्याने वैतागुन उत्तर दिले.
"आं, सकाळ सकाळ थट्टा सुचती व्हय रे तुला?
"हे घे पैक आणी मोजुन बघं, मला जाउदे", गण्याने पैसे महद्याच्या हातात कोंबले व तो चालु लागला.
"याला काय झालं सकाळच्या पारी चिडायला" असं म्हणत महाद्या पैसे मोजु लागला.
"बा, साळंत फ़ी मागतायत" गंगीन महाद्याला आठ्वण करुन दिली.
"बरं बघु. अन आय कुठय तुझी?" महाद्यान गंगीला विचारलं.
"म्या बी शोधतीया. सकाळधरनं कुठंशी गेली हाय, अजुन आलि न्हाय"
"म्हंजे?" महाद्याने प्रश्नार्थक चेहरा केला तशी गंगी बी घाबरुन गेली.
इतक्यात लांबुनच अप्पा पळत येताना दिसला.
जवळ आला तसा आप्पा धापा टाकतच बोलला.
"गंगे तु आत जा. " किलबिले डोळे करुन गंगी आत गेली.
"काय रं? झेपत न्हाय तर घेतो कशापायी?", गंगी आत जाताच बंड्या ओरडला.
"म्हंजे?"
"इतकं मारतात व्हय रं कोणि बायकोला, पोलिस येतायत इकड, तुझ्या बायकोचं मडं पडलय़ नदीकाठी."
"आं? काय बोलतोयस?", महाद्याची झोप पार उडाली,
महाद्याला लांबुन २ पोलिस व खुद्द दादा येताना दिसले तसे त्याचे पाय लटपटायला लागले.
पोलिसानी जवळ येताच दादाना प्रश्न केला,
"दादा, हाच आला होता का काल पैसे मागायला तुमच्याकडे?"
"हो", दादानी उत्तर दिले.
"काय रे लक्श्मी तुझिच बायको ना?", पोलिसाने महाद्याला प्रश्न केला.
"व्हय.. पण.."
"तुला एक मुलगी आहे असं दादा सांगत होते."
"व्हय जी" महद्याने उत्तर दिले.
"अरे तिचा तरी विचार करायचा होतास."
"पण म्या काय बी न्हाय केले जी"
"मग गण्याने काल रात्री तुला दारु पिउन बायकोला मारताना बघितले ते काय खोटे काय? आणि आता तु जेलमध्ये गेल्यावर त्या पोरीच काय",
गंगीला काल रात्रीचा प्रसंग आठवला.
------------------------------------
बा दिवेलागणीपर्यंत नाही आल तशी आय अंगणात येरझार्या घालत होति..
आता बा इतक्या उशिरान येणार म्हणजे परत पिउन येणार.. म्या बूकं आवरुन आत जात होते इतक्यात वास आला.
तो आंबलेला वास आता रोजचाच झाला होता, बा शाळंसमोरच्या गटारीत पडलेला सापडल्यापासनं कोण मत्रिणि बी माझ्याशी बोलत न्हाइत.
पण हे बा ला कोण सांगायच?
मास्तर म्हणत्यात दारु पिल्यानं पोटात किडं होतात, माझ्या बा ला काही नाही ना होणार?
बा अंगणात आला तसा आय बोलली
"चार घास खाउन घ्या आणी मग काय ते बोला"
"नग मला! आप्पाकडे चा झालाय", बा घुश्श्यातच होता.
"तर.. एक कप चा ने पोट भरतय व्हय? दारु ढोसुन आलाय म्हणुन सांगा की त्या अप्पाबरोबर"
"जेवायला नग म्हणुन संगितलं न तुला एकदा?" महाद्या लक्श्मीवर खेकसलाच.
म्या आत जायला निघाले.. तशि २ घटका शांतता राहिलि
"काम न्हाय मिळालं?" आयेनं विचारल.
"न्हाय" बाने तुटकच उत्तर दिले
"दादांकडं जाणार व्हता न?"
दादांचे नाव आयेनं काढले तसे बा जरा जस्तिच चिडला.
"गेलतो"
"मग? काय म्हणाले दादा?" आयेनं विचारले.
"बघुया म्हनले" बा नं तोंड फ़िरवत उत्तर दिले.
"बघुया म्हंजे? आन हिकडं बघुन बोला की" आता आयपण इरेला पेटली होति.
"तु दादांकडचे काम बंद कर" बा ने आयेला सांगितले.
"आणी हे काय नविनच? अन मग खायचं काय?"
"मी बघतु. अप्पाकडे मागुन बघतु. पण तु दादांच्या घरी जाउ नगस.."
"घरात खायला कायबी शिल्लक न्हाई आता"
"उद्या मागतो अप्पाकडे"
"आप्पानं एकवार न्हाय म्हणुन संगितलेय ना? आणी मागल्या येळेला दादांनीच तर पैकं दिलं होतं, ते पण मगितल्यापेक्शा शम्भर रुपये जस्तिच दिले होतं ना?"
"पण तु कशापायी दादांची तरफ़दारी करतेय? तुला सांगितले ना एकदा दादांकडे कामाला जायचे न्हाइ म्हणजे न्हाइ, आत जा आणी त्या पोरीला खायला द्या काहीतरी"
"पण मी उद्या सकाळी एकदा दादांकडे जाउन मागुनतर बघते"
"आत जा म्हणुन सांगितले ना तुला एकदा, आणी त्या दादाकडे गेली तर तुझं तंगड मोडुन ठेवीन" बा ने आता हातच उगारला.
बा चा उगारलेला हात बघुन आय गुमानं आत आली. म्याबी आयेपाठोपाठ आत गेली.
बा तिथेच जमीनीवर तोल जाउन पडला, व घोरु लागला.
-----------------------------------------------------------------------
"आम्ही आहोत ना!..... म्हणजे आम्ही काळजी घेउ पोरिचि", दादा कळवळ्याने म्हणाले तशी गंगी भानावर आली.
"दादा, तुमच्यासारखी देवमाणसे आहेत म्हणुन हे जग चालले आहे बघा",पोलिस म्हणाला.
"पोरी दादांकडे राहशील ना?" पोलिसानं विचारली तशि गंगी बावरुन गेली.
पोलिसाने महाद्याला बेड्या घातल्या, व घेउन जाउ लागले तशी गंगी बावरुन दादांकडे बघु लागली.
दादानी खांद्यावर ठेवलेला हात तिने बाजुला केला व एकदा झोपड्याकडे पाहिले. आधिच रिकाम असणार घर तिला जरा जास्तच ओकबोकं वाटु लागलं.
तसा गंगीनी कसला विचार पक्का केला व तिने पुढे येउन दादांचा हात हातात धरला
तसे दादा गालात हसले व गंगीचा हात हातात घेउन वाड्याकडे चालु लागले..
Saturday, June 16, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
6 comments:
great story..pl.keep it up...
great thik keep it up!
Nice story but i think it's not complete. I mean end of the story is not that effective!!! Keep it up!!!!!!
Shekhar are chan lihitos re ...dont brk writing..start again...!!
are shekhar chhan lihitos.........
Deepali said ......
shekhar khup chan lihila aahe pan pudhachya story chi ass ahe karan story ardhavat asel tar maja nahi mhanun.....
Post a Comment